هوش مصنوعی در بازارهای مالی · ۳۵:۳۳
میزِ تحلیلِ بازار — پنج ایجنت، یک تصمیم
در ویدیو شمارهٔ هفت بهجای اینکه از یک هوش مصنوعی بخواهیم همهکاره باشد، یک «میزِ تحلیل» میسازیم: پنج ایجنتِ تخصصی که هرکدام فقط کارِ خودشان را بلدند. چهار تحلیلگر — تکنیکال، بنیادی، خبر و سنتیمنت — همزمان و مستقل از هم تحقیق میکنند و هیچکدام حقِ تصمیمِ نهایی ندارند. وقتی هر چهار گزارش رسید، ایجنتِ پنجم یعنی ناظرِ ریسک وارد میشود و کارش تأییدکردن نیست: به پروندهٔ جمعی گیر میدهد و دنبالِ تناقض، شواهدِ ناقص، دادهٔ کهنه، رویدادِ پرتأثیرِ پیشِ رو و دلیلی برای معاملهنکردن میگردد، و آخرش یکی از سه حکمِ PASS، CAUTION یا VETO را میدهد. تازه بعد از آن، ایجنتِ اصلیِ کدکس در نقشِ تحلیلگرِ ارشد خودش جمعبندی میکند. کلِ کار با سه پرامپت انجام میشود که از همین صفحه دانلودشان میکنی: اولی میز را میسازد، دومی تحلیل را اجرا میکند و نتیجه را بهصورتِ یک بستهٔ شواهد ذخیره میکند، و سومی از همان بسته یک داشبوردِ دوزبانهٔ فارسی/انگلیسی میسازد. ولی درسِ اصلیِ این قسمت خودِ داشبورد نیست؛ ساختارِ تصمیم است: تحقیق باید از دروازهٔ ریسک جدا باشد، رأیگیریِ اکثریت تحلیل نیست — چهار «صعودی» بهخودیخود نتیجهٔ صعودی نمیسازد — و مهمتر از همه، WAIT یک جوابِ معتبر و گاهی بهترین جواب است. جملهای که با خودت میبری: یک تحلیلگرِ خوب کسی است که حاضر است بگوید هنوز نمیدانم.
امروز چه میکنیم: یک میزِ تحلیل با پنج ایجنت میسازیم
تا اینجا با یک ایجنت کار کردهایم. این قسمت یک قدم جلوتر است: بهجای یک هوش مصنوعیِ همهکاره، یک تیم میسازیم که هر عضوش فقط یک کار بلد است. چهار تحلیلگر — تکنیکال، بنیادی، خبر و سنتیمنت — همزمان و بدونِ اینکه نتیجهٔ همدیگر را ببینند تحقیق میکنند؛ اینکه از هم بیخبرند عمدی است، چون اگر یکی جوابش را به بقیه نشان بدهد، سه تحلیلِ مستقل تبدیل میشود به یک تحلیل که سه بار تکرار شده. وقتی هر چهار گزارش آماده شد، ایجنتِ پنجم میآید: ناظرِ ریسک. کارِ او تأییدکردن نیست، گیر دادن است — دنبالِ تناقض، شواهدِ ناقص، دادهٔ کهنه، رویدادِ پرتأثیرِ پیشِ رو و دلیلی برای معاملهنکردن میگردد و حکمش یکی از سه حالتِ PASS، CAUTION یا VETO است. VETO یعنی نتیجهٔ نهایی اجباراً WAIT میشود. تازه بعد از آن، ایجنتِ اصلیِ کدکس در نقشِ تحلیلگرِ ارشد خودش جمعبندی مینویسد. کلِ این کار با سه پرامپت انجام میشود که پایینِ همین صفحه هستند و ترتیبشان مهم است: اولی میز را میسازد، دومی تحلیل را اجرا و ذخیره میکند، سومی نتیجه را در یک داشبوردِ دوزبانه نشان میدهد.
چه یاد میگیری
- چطور بهجای یک ایجنتِ همهکاره، چند ایجنتِ تخصصی بسازی که هرکدام فقط یک کار را انجام میدهند
- چرا باید تعدادِ رشتههای همزمان را تنظیم کنی تا چهار تحلیلگر واقعاً موازی اجرا شوند، نه پشتِ سرِ هم
- چرا مسیرهای تحقیق باید مستقل بمانند — و اینکه دیدنِ نتیجهٔ یکی توسطِ دیگری چطور چهار نظر را به یک نظرِ تکرارشده تبدیل میکند
- نقشِ ناظرِ ریسک: ایجنتی که وظیفهاش موافقت نیست، به چالش کشیدن است و سه حکمِ PASS، CAUTION و VETO
- چرا رأیگیریِ اکثریت تحلیل نیست: چهار «صعودی» بهخودیخود نتیجهٔ صعودی نمیسازد و کیفیت و تازگیِ منبع مهمتر از تعداد است
- چطور نتیجه را بهصورتِ یک بستهٔ شواهدِ ساختاریافته ذخیره کنی تا بعداً بشود رویش داشبورد ساخت
- چطور از همان بسته یک داشبوردِ دوزبانهٔ فارسی و انگلیسی بسازی که هیچ عددی از خودش درنمیآورد
- و درسِ مالیِ قسمت: WAIT یک جوابِ معتبر و گاهی بهترین جواب است — تحلیلگرِ خوب کسی است که حاضر است بگوید هنوز نمیدانم
کیت این قسمت — سه پرامپت، به همین ترتیب
- پرامپت ۱ — میزِ تحلیل را بساز (پنج ایجنت + تنظیمات)
- پرامپت ۲ — تحلیلِ کاملِ بازار را اجرا کن
- پرامپت ۳ — داشبوردِ دوزبانه را بساز
دیدگاهها
۰برای گذاشتن دیدگاه وارد شو.
هنوز دیدگاهی ثبت نشده — اولین نفر باش.